Er zijn momenten waarop je iets diep van binnen al weet, nog voordat je het kunt uitleggen. Een stille zekerheid, een zachte uitnodiging, een onderbuikgevoel… Vaak gaan we eraan voorbij. Op school leren we hoe je moet denken, analyseren en beslissen. Een gevoel volgen wat je niet kunt beredeneren, dat is niet logisch! Toch ligt juist in dat innerlijke weten een diepe kracht, dit is je intuïtie. Het is de moeite waard om je bewust te zijn van jouw intuïtie en daar gebruik van te maken.
Je kunt intuïtie zien als een verzameling van opgedane kennis en ervaringen, een samengaan (integratie) tussen lichaam, gevoel, verstand en geest. In ons onderbewuste leggen we verbanden tussen al onze ervaringen en kennis. Keuzes maken op basis van onze intuïtie kan daarom heel helpend zijn. We ‘voelen’ soms iets al aan, zonder dat we dat kunnen verklaren. Niet voor niks wordt intuïtie ons zesde zintuig genoemd.
Leren luisteren
We hebben geleerd om vooral rationeel beslissingen te nemen. We leven in een wereld vol meningen, verwachtingen en ´moeten´. Dit kan ervoor zorgen dat we het contact met ons innerlijk weten kwijt raken. We leren te vertrouwen op ons hoofd en negeren ons hart en lichaam, terwijl die allerlei signalen afgeven. Die innerlijke stem blijft aanwezig, om deze stem te kunnen horen, is het nodig dat we stil worden en gaan luisteren.
Wanneer je leert luisteren naar je intuïtie, ga je leven vanuit verbinding. Met God, met jezelf, met wat wezenlijk is. Je keuzes komen voort uit afstemming in plaats van angst. Dat geeft rust, helderheid en richting.
Je intuïtie is geen stem die je moet zoeken, ze is al aanwezig. In stilte, in creativiteit, in vertrouwen mag ze gehoord worden. Naar welke stem luister jij?
Om over na te denken…
- Op welke momenten in je leven heb jij je intuïtie genegeerd, en bleek later dat je iets eigenlijk al wist/aanvoelde?
- Wat kan je van deze momenten leren?
